تعداد کلمات:۵۷۰ کلمه/ تخمین زمان مطالعه:۳ دقیقه
توییت اخیر حساب «اپن سورس» در نگاه نخست شوکهکننده بود؛ یا دقیقتر اگر بگوییم، شوکهکنندگیای آمیخته با نوعی دستپاچگی: «اگر عملیات پیجر (انفجار پیجرها در لبنان) توجه شما را جلب کرده است، باید بدانید جمهوری اسلامی قرار است با غافلگیریهای بسیار بزرگتری مواجه شود.»
این دستپاچگی اما نه از خود حادثه، بلکه از تلاش برای معنایابی «پیجرهای جدید» صهیونیستها ناشی میشود. اگر فرض کنیم چنین گزارهای صرفاً جنگ روانی یا بلوف رسانهای نیست، پرسش اصلی این است که کشور آبستن چه نوع حادثهای میتواند باشد؟
صهیونیستها در سالهای گذشته نشان دادهاند که برای هر جامعه، نسخهای خاص از رخدادهای فلجکننده را طراحی میکنند. در این منطق، تمایزی میان غریبه و آشنا وجود ندارد؛ آنچه اهمیت دارد، در اختیار داشتن اهرمها و ریموتهایی است که در بزنگاههای حساس، برای کنترل و مهار جوامع مختلف به کار گرفته میشود.
صدای آخرین نمونه از این پیجرها را چند روز پیش شنیدیم؛ انفجارهایی مهیب نه از جنس سختافزار، بلکه از دل اسناد آلوده پرونده اپستین. جایی که با همکاری گیسلین مکسول، همسر و شریک یهودی اپستین، شبکهای از سوءاستفادههای جنسی به ابزاری برای به دام انداختن سران ثروتمند غربی بدل شد. در اینجا انفجار، نه فیزیکی، بلکه حیثیتی و سیاسی بود.
غریزه جنسی همانقدر قدرتمند است که بتواند از سرمایهدارترین افراد جهان تا شاهزادههای انگلیسی، ستارههای هالیوود و حتی سیاستمداران پرادعایی چون ترامپ را زمینگیر کند. همین نقطه ضعف، به ابزاری مؤثر برای کنترل بازیگران کلیدی جهان تبدیل شده و به تعبیر مجری سرشناس آمریکایی، دود فسادهای سرسامآور مسئولان و ستارههای گرفتار در فرهنگ مبتذل، به اهرم دائمی باجگیری صهیونیستها بدل شده است.
پیجرها یکسان عمل نمیکنند. پیجرهای لبنانی، سر و صورت مجاهدین مقاومت را نشانه رفتند؛ اما چاشنی پیجرهای آمریکایی با نفسانیت و امیال جنسی سران پرمدعای غربی پر شده بود. نقطه مشترک این دو، اما صبر، حوصله و طمأنینه صهیونیستها در زمان انفجار است. تجربه نشان داده که آنها دههها برای اجرای پروژههای خود منتظر میمانند.
اینجاست که «نشانهها» اهمیت پیدا میکنند. برای پاسخ به پرسش ابتدایی و شناسایی ماهیت «پیجرهای ایرانی» نیز باید به دنبال نشانهها بود؛ نشانههایی که ممکن است سالها پیش در حوزههایی چون تکنولوژی و سایبرنتیک، امنیت غذایی یا عرصههای فرهنگی اجتماعی آغاز شده باشند.
یکی از این نشانهها را میتوان در وقایع اخیر مشاهده کرد: سازماندهی جوانان و نوجوانان ایرانی در گَنگها، مهمانیها و محافلی که اغلب با چاشنی امر جنسی همراه بودهاند. بهعنوان نمونه، آخرین گزارشهای امنیتی منتشرشده از وقایع دیماه سال جاری حاکی از آن است که یارگیری و شکلگیری هستههای اولیه آشوب، در برخی موارد از همین پارتیها و مهمانیها آغاز شده است. چنانچه گزارشهایی درباره سوءاستفاده از عواطف و احساسات جنسی جوانان توسط ایادی صهیونیستی در فرقه بهائیت، در این وقایع بهکرات مطرح شده است.
پیجرهای صهیونیستی لزوماً همیشه تکنولوژیک نیستند که با ورود قطعات معیوب و فشردن یک ریموت منفجر شوند. گاهی این انفجار، حاصل یک تغییر نرمافزاری درونی است؛ تغییری که اتفاقاً با محوریت غریزه جنسی، بهخوبی مینشیند. جمعیت میلیونی جوانان و نوجوانان مجرد، با تمنای جنسی تقویتشده در جامعه شبکهای کاستلزی، اگر سازماندهی شوند، میتوانند به پیجرهایی بدل شوند که هر لحظه قابلیت انفجار دارند.
در شرایط کنونی، این یارگیری و سازماندهی حتی نیازمند محافل زیرزمینی و پروتکلهای پیچیده امنیتی نیست. میدانهای فرهنگی جدیدی مانند کافهها، مالپارتیها، تورهای گردشگری و نظایر آن، به بسترهای آمادهای برای شکلگیری هویتهای تقابلی با ارزشهای بومی تبدیل شدهاند؛ بستری که عملاً در اختیار پروژههای نفوذ قرار گرفته است.
خلاصه آنکه، قرار نیست پیجرهای صهیونیستی در ایران الزاماً سر و صدایی شبیه پیجرهای لبنانی داشته باشند./پایان
